हे असच असतं

माणसं ही माणसंच असतात फक्त सगळे सारखे नसतात
संगीतातले सुर तरी कुठे सारखे वाजतात
आणि पहायला गेलं तर हाताची बोटं तरी कुठे सारखे असतात
आपण उगीचच अपेक्षा करतो नेहमी सुखाची पण आयुष्यातही चढ उतार चालुच असतात

निर्दयी पाऊस

इतका कसा रे तू निर्दयी झाला तोंडाशि
आलेला घासच पळवून नेला

रक्ताच पाणी करून फूलवला होता मळा सारा
एका क्षणात सगळं भुइसपाट करून गेला

डोंगर उत्रवायचा होता कर्जाचा
तू तर कर्जाचा बोजा वाढवून गेला

जुळवत होतो हिशोब आयुष्याचा पण तुझ्या
आसमानी हैदोसाने सगळा खेळच् चौपट केला

उर बडवतोय मीच माझा, नशिबाने कसा घात केला.
पुढच्या जन्मी शेतकरी नको करू एवढा नवस मात्र देवाजवळ आवर्जून केला

हुंदके आवरले मी माझे डोळ्यात टीपुस नाही येऊ दिला
तू मात्र मनमुराद कोसळून गेला

इतका कसा रे तू निर्दयी झाला तोंडाशी
आलेला घासच पळवून नेला